Gaur egun, erlijio adituek aitortzen dute halako baieztapena egitea kristautasuna judaismoaren “sekta” bat dela esatea bezala izango litzatekeela, edo budismoa “sinesbide hindua” dela esatea bezala.  

Bahá’í-ak beren erlijioa hedatzen ahalegintzen dira, bahá’í gutxi dauden guneetara aldatuz. “Aitzindaritza” esaten zaio misiolaritzaren forma tradizionaletatik urruntzen den jarduera honi. Eskuarki, bahá’í aitzindariek beren burua finantzatzen dute, eta erkidego hartzaileen alderdi guztietan integratzen dira: bertan egiten dute lan, baita beren zerbitzuak zabaldu ere tokiko erakundeetan.. 

Egia izanda ere Jesukristo judua zela eta Buda hindua, haien mezu erlijiosoak ez ziren izan beren jatorrizko erlijioen berrinterpretazio hutsak, haiek gainditu egin baitzituzten. 

Era berean, Bahá’u’lláhk zimendu izpiritual guztiz berriak ezarri ditu. Haren idazkiak benetako Idazki Sakratuak dira, eta Haren obrak soberan gainditzen du erreformatzaile erlijioso batena. 1959an Arnold Toynbee historialariak ohartarazi zuen bezala: 

"Bahaismoa [sic] erlijio independente bat da, Islama, kristautasuna edo munduko gainerako erlijioen parekoa. Bahaismoa ez da beste erlijio batzuetatik sortutako sekta bat: erlijioa berezia da, ezagutzen diren beste erlijioen baldintza berberetan”.  

Hurrengo orrietan: