| Borondate oneko gizakiek mendeetan zehar irrikatu izan duten Bake Handi hori
(...) azkenean nazioentzako eskuragarri dago. Historian zehar estreinako aldiz posible
egiten da planeta osoari eta hura osatzen duten milaka herri desberdinei ikuspegi beretik
begiratzea. Mundu mailako bakea es da soilik posible, saihestezina baizik. Planeta honen
bilakaeraren fase berria adierazten du, edo pentsalari handi baten hitzetan,
gizateriaren planetizazioa.
Gizateria, unitate organiko berezia den aldetik,
haurtzaroaren etapa iragan du, eta oraintsu ari da burutzen adolezentzia zurrunbilotsuaren
sasoia, halako itxaropenak sortu dituen heldutasunerako sarrerara hurbiltzen (...).
Heldu da tenorea materialismoaren dogmak predikatzen
dituztenek, Ekialdeko zein mendebaldekoak, kapitalismoarenak zein sozialismoarenak izan,
gauzatu nahi izan duten lidergoaren kontuak eman ditzaten. Non dago ideologia horiek
agindutako mundu berria? Non dago nazioarteko bakea, zeinaren ideialen miresle
porrokatuak ziren? Non daude halako arraza, halako nazio edo halako klasearen nagusigoaren
bidez lortu behar ziren kultur konkista eta lorpenak? Zergatik jasaten dute gosea munduko
jende gehienek faraoiek, zesarrek edo are hemeretzigarren mendeko potentzia inperialistek
nekez amets zitzaketen aberastasunak giza patuaren egungo arbitroen eskuetan daudenean?
(...)
Argi dago hori konpontzeko ahaleginak egin behar
direla lehenbailehen. Funtsean, jarrera kontua da. Gizateriak bere temari eutsiko al dio,
kontzeptu zaharrei eta praktikara ezin eraman daitezkeen suposamenduei helduz? Ala urrats
bat aurrera egingo ote dute haren liderrek, ideologiak alde bat utzita, eta borondate
deliberatu batez elkarrekin kontsultatu denon artean konponbide egokiak bilatzeko? (...)
(...) bakea, funtsean, jarrera izpiritual eta
moral batek bultzatutako barne egoera batean oinarritzen da, eta jarrera horri dei eginez
batez ere sortzen da konponbide iraunkorrak aurkitzeko aukera (...).
Munduaren ordena zimendatzeko
modu bakarra da gizateriaren batasunaren kontzientzia sendoa hartzea, egia hori giza
zientzia guztiek baieztatzen baitute. Antropologiak, fisiologiak eta psikologiak espezie
bakar baten existentzia aitortzen dute, nahiz bizitzaren bigarren mailako aldeetan
askotarikoa izan. Egia hori aitortzeak edozein motako aurrejuzkuak bertan behera uztea
eskatzen du: arraza, klase, kolore, sinesmen, genero, zibilizazio maila eta, oro har,
pertsona batzuek besteen gainetik daudela pentsatzeko aitzakia gisa balio duen edozer
(...).
JUSTIZIAREN ETXE
UNIBERTSALA |